راه های تقویت اعتماد به نفس

 نمی‌توانید آن را بشنوید، اما هر بار که در مورد خودتان صحبت می‌کنید حضور دارد. این موضوع مهم و مرموز همان چیزی است که به آن اعتماد به نفس می‌گویند.

از آنجا که اعتماد به نفس در تمام مراحل زندگی نقشی موثر ایفا می‌کند، خوب است به حضور و چگونگی پرورش آن در دوران کودکی نگاهی بیندازیم.

اعتماد به نفس کودک نقش زرهی را دارد در مقابل چالش‌های پیش روی او در همه عمر. کودکان و نوجوانانی که در مورد خودشان حس خوبی داشته باشند با مشکلات و مسائل مختلف راحت‌تر کنار می‌آیند و در برابر فشارهای منفی بهتر مقاومت می‌کنند.

آنها شادتر هستند و از زندگی‌شان نیز بیشتر لذت خواهند برد. این گروه از بچه‌ها واقع بین بوده و در مجموع خوش‌بین هستند. به همین دلایل از سلامت جسمی و روحی بیشتری برخوردارند. در مقابل، کودکانی که اعتماد به نفس کافی ندارند، در برخورد با چالش‌ها دچار اضطراب و سرخوردگی خواهند شد.

 

این گروه که حتی در مورد خودشان فکر مثبتی ندارند، برای پیدا کردن راه حل مسائل زندگی با مشکل مواجه خواهند شد. چنین افرادی در مواجهه با چالش‌های جدید اولین پاسخ‌شان این است «من نمی‌توانم‌!»

اعتماد به نفس چیست؟
اعتماد به نفس مجموعه باورها و احساسات ما، در مورد خودمان است. این‌که ما چگونه شخصیت خود را تعریف می‌کنیم، انگیزه‌ها، نگرش و رفتار ما را تحت تاثیر قرار می‌دهد و بر سازگاری عاطفی ما نیز تاثیر دارد.

الگوی اعتماد به نفس خیلی زود در زندگی شکل می‌گیرد. پس از همان دوران کودکی باید به فکر باشیم. آموزش این مطلب که پس از بارها تلاش ناموفق باز هم باید سعی و تلاش کرد، به کودک می‌آموزد که او می‌تواند؛ فقط باید بیشتر تلاش کند. کودک باید درک کند که اگر شکست می‌خورد، باید دوباره تلاش کند و اگر باز هم شکست خورد بداند در نهایت موفق می‌شود. در چنین سیری آنها در مورد توانایی‌های خود تصور مثبتی پیدا می‌کنند.

در کنار احساس توانایی، احساس دوست داشته شدن نیز در ایجاد اعتماد به نفس نقش مؤثری دارد. کودکی که از موفقیت خود شاد می‌شود ولی احساس دوست داشته شدن نمی‌کند در نهایت ممکن است احساس اعتماد به نفس کمتری را تجربه کند. به همین ترتیب، کودکی که احساس می‌کند دوست داشته می‌شود، اما در مورد توانایی‌های خود تردید دارد، باز هم با مشکل اعتماد به نفس ضعیف روبه‌رو خواهد شد. اعتماد به نفس واقعی در صورتی به وجود می‌آید که میان این دو حالت توازن ایجاد شود.

 

علائم اعتماد به نفس
کودکان و نوجوانانی که اعتماد به نفس پایینی دارند، علاقه‌ای به امتحان موارد جدید ندارند و اغلب در مورد خودشان منفی صحبت می‌کنند؛ این جمله را زیاد از آنها می‌شنویم: «من نمی‌توانم.»

 

آنها هنگام مواجهه با مشکلات، تحمل کمی دارند، براحتی کارها را رها می‌کنند یا منتظر کس دیگری می‌مانند و زود ناامید می‌شوند. کودکان و نوجوانان با اعتماد به نفس پایین، موانع موقتی را به شکل مشکلی دائمی و غیرقابل تحمل می‌بینند و حس بدبینی در آنها غالب است.

در مقابل، کودکانی که اعتماد به نفس خوبی دارند از تعامل با دیگران لذت می‌برند. در روابط اجتماعی راحت هستند و از فعالیت‌های گروهی لذت می‌برند؛ درست مانند فعالیت‌های مستقل خود.

هنگام مواجهه با چالش‌ها، می‌توانند نسبت به یافتن راه‌حل مناسب اقدام کنند. نقاط ضعف و قوت خود را می‌شناسند و آنها را می‌پذیرند. در ضمن حس خوش‌بینی میان آنها غالب است.

نقش والدین

امری بدیهی است که پدر و مادر نقش مهم و مؤثری در پرورش اعتماد به نفس کودک دارند. نکات زیر می‌تواند به شما در این امر مهم کمک کند.

  • بچه‌ها نسبت به کلمات و جملات والدین بسیار حساس هستند. پس به یاد داشته باشید که نه‌تنها فقط زمانی که کاری را درست انجام می‌دهد، بلکه برای تلاش‌های فرزندتان هم از او تعریف کنید و در این تعریف و تحسین راستگو باشید.
  • الگوی مثبتی برای او باشید. اگر شما بسیار از خودتان انتقاد می‌کنید، بدبین هستید یا غیرواقعی و نامعقول در مورد توانایی‌ها و محدودیت‌های خود فکر می‌کنید، بدانید این موارد را به کودک خود نیز آموزش می‌دهید.
  • مهم است که والدین باورهای نادرست بچه‌ها در مورد خودشان را شناسایی کنند؛ باورهای‌شان در مورد کمال، جذابیت، توانایی یا هر چیز دیگری. کمک کردن به بچه‌ها برای تعیین استانداردهایی دقیق‌تر و ارزیابی واقع بینانه‌تر از خود، به برداشت مثبت آنها از خودشان کمک می‌کند.
  • عشق و علاقه شما می‌تواند کمکی باشد برای تقویت اعتماد به نفس فرزندتان. پس او را در آغوش بگیرید و بگویید که به او افتخار می‌کنید. از فرزندتان مکرر و با صداقت تعریف کنید البته بدون افراط کردن. آنها متوجه می‌شوند که کدام حرف از قلب و دل شما برخاسته است.
  • باز خوردی مثبت و دقیق به فرزندتان بدهید. با این روش، رفتار فرزندتان را تائید کرده و به انتخاب‌های او پاداش می‌دهید. همچنین او را برای برخورد مناسب آینده تشویق می‌کنید.
  • محیط خانه را امن و آرام نگه دارید. کودکانی که در خانه احساس امنیت ندارند، اعتماد به نفس کمی ‌خواهند داشت.
  • همیشه به یاد داشته باشید که به کودک خود احترام بگذارید.
  • به فرزند خود اجازه بدهید تجارب جدیدی کسب کند. به او فرصت بدهید که در فعالیت‌هایی شرکت کند، به خصوص فعالیت‌هایی که مشوق همکاری هستند و نه رقابت، در تقویت اعتماد به نفس او کمک می‌کنند.

در نهایت اگر فکر می‌کنید که فرزند شما اعتماد به نفس پایینی دارد، از متخصصین امر کمک بگیرید. در این مواقع همکاری و مشورت افراد متخصص را باید در اولویت قرار داد. آنها با شیوه‌های درمانی خود می‌توانند حس بهتر و مثبت‌تری در فرزند شما ایجاد کنند.

 

 

منبع : jamejamonline

 

/ 2 نظر / 30 بازدید

مرسی آقای پاکرو مطالب جالب ومفیدی را مطرح می کنید .من دراین مدتی که در کلاسهای مشاهده درون شرکت می کنم هم روی ذهن خودم وهم اطرافیان سعی کردم تغییر نگرش مثبت ایجاد کنم.درمورد پسر 16ساله ام اعتماد به نفس خوبی دارد وجایگاه خودش را در اجتماع می داند وبه تواناییهایش واقف است وبرای چیزی که دوست دارد تلاش می کند ولی وقتی رفتار نا خوشایند از دبیر می بیند ویا به ناحق تلاشهایش بی نتیجه می ماند خشمگین می شود سعی می کنم آرامش کنم ولی ته دل او راضی نمی شود.دراین مواقع چکار باید کرد؟چون حق با اوست من هم ناراحت می شوم ولی چقدر باید اهمیت نداد وگذشت کرد وخود را به جهان هستی سپرد. نهایتا هر کس هر کاری که می خواهد می کند وحق وناحق می شود.[نگران][ناراحت]